Hoofdmenu:
En dan komt het moment dat alle teksten klaar zijn en alle foto's geselecteerd. Dan komt het moment 'loslaten'. De vormgever mag er nu een mooi geheel van maken. En wat ziet het er goed uit! De eerste versie is al fantastisch. Momenteel zijn we met de correctierondes bezig. Onvoorstelbaar dat je er elke keer toch weer kleine foutjes uithaalt.... We streven naar perfectie! 
Het is stil, al heel lang stil...
In september heb ik het manuscript voor het boek over rode katers bij drie uitgeverijen ingediend. Slechts van 1 heb ik een (negatieve) reactie gehad. De rest heeft niet gereageerd, ook niet op reminders die ik na een paar maanden wachten heb verstuurd. Ik heb nu weer een paar uitgeverijen benaderd, hopelijk komt er dan wel een respons. Het spijt me dat ik jullie zo lang laat wachten op het boek, maar het komt er. Als het niet linksom is, dan wel rechtsom. Of in een andere vorm. De verhalen zijn te mooi om ongepubliceerd te laten...
Op de foto zie je Ziggy, mijn lieve rode kater toen hij nog een katertje was.
Pffffff, ein-de-lijk. Het manuscript van het boek over rode katers en poezen is klaar. Vandaag heb ik het naar drie uitgevers gestuurd. Nu maar afwachten of er een uitgever tussenzit die het boek op de markt wil brengen. Dat kan weken en soms maanden duren. Tijd genoeg dus om even uit te puffen, net als Spike op de foto (ingestuurd door Maurice).
Ongeveer een jaar geleden deed ik de eerste oproep voor verhalen over rode katers. Ruim 250 reacties en heel veel foto's heb ik ontvangen, uit Nederland en België. Geweldig! Nogmaals bedankt ! Ik heb ze allemaal gelezen. Een selectie ervan heb ik in het manuscript verwerkt. Merendeel van de tijd zat ik met een big smile achter m'n laptop, maar er waren ook verhalen bij waar ik een paar traantjes om moest laten. Het is een verzameling verhalen geworden die grappig, lief, herkenbaar en ontroerend zijn: een heus poesiealbum.
We wachten af!
Het is even stil geweest. Als freelancer heb je een leven dat zich moeilijk in agenda's laat vastleggen. Het is hollen of stilstaan. En de laatste weken van het oude jaar en de eerste weken van het nieuwe jaar was het hollen geblazen. Daardoor is het rodekaterboek even stil komen te staan. Nog een paar weken drukte met schrijf- en redactieklussen en dan hoop ik weer met mijn boek verder te gaan. Het mooie is: er komen nog steeds rodekaterverhalen binnen, de verzameling is inmiddels imposant. Iedereen hartelijk dank!
Enneh.... pauze of niet: mooie foto's van en bijzondere anekdotes over rode katten en poezen zijn altijd welkom.
Zomaar ineens is het dan eind december. Waar zijn de uren, dagen, weken gebleven? Ik ben druk geweest met interviews en artikelen schrijven. Dat is goed nieuws voor de freelance journalist. Maar minder goed nieuws voor de schrijver van het boek Rode Katers. En aangezien ik allebei ben, heb ik wat dubbele gevoelens. Blijheid en teleurstellling wisselen elkaar af. Want ik had zo graag willen vertellen dat de eerste vijftig pagina's van het manuscript klaar zijn, maar helaas: dat is niet zo. Toch blijf ik er niet te lang mee zitten. Immers: wat in het vat zit.... En het vooruitzicht om straks weer het schrijfwerk voor Rode Katers op te pakken, maakt me gelukkig. Nog steeds druppelen er verhalen over en foto's van rode katers mijn mailbox binnen. En elke keer lees ik ze weer met een glimlach. Hartelijk dank voor al jullie bijdragen, ook daar word ik erg blij van.
De kerstdagen staan voor de deur. Een witte kerst zal het niet worden, maar een rode kerst zeker wel.
I'm dreaming of a red Christmas. Fijne dagen!
De eerste 2761 woorden van mijn rodekaterboek staan op papier. Voor mij als 'stukkiesschrijver' is dat al een heel eind. Een artikel in de krant of magazine omvat tussen de 600 en 2000 woorden. Daarin moet je alles vertellen. En dus ook veel weglaten. Schrappen. Inkorten. Een artikel schrijven is je darlings killen. Dat ligt bij een boek toch even wat anders. Ik hoef nu niet kort&bondig te zijn, maar mag uitgebreid doortikken. Niet killen, maar creëren.
De eerste voorbereidingen zijn achter de rug, de website en Facebookpagina staan klaar, de mailbox zit vol reacties van rodekattenbaasjes en -vrouwtjes. Kortom: ik kan beginnen met het schrijven van het boek. En aangezien ik dat nog niet eerder gedaan heb, doe ik maar wat :-) Ik maak eerst maar ’s een planning en een soort van mentale inhoudsopgave.